Το βιβλίο Για μια φιλοσοφία της ζωότητας διερευνά τη σχέση ανθρώπου και ζώου μέσα από τη φιλοσοφική έννοια της ζωτικότητας, προτείνοντας μια στοχαστική επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τα άλλα έμβια όντα.
Αναλύει τους ανθρωποκεντρικούς φακούς μέσα από τους οποίους τα ζώα συχνά κατανοούνται και αξιολογούνται, επισημαίνοντας ότι θεωρούνται «ελλειμματικά» επειδή δεν μιλούν ή δεν διαθέτουν πολιτισμό.
Μέσα από αυτή την κριτική προσέγγιση, το βιβλίο αναδεικνύει μια βαθύτερη αποξένωση — όχι μόνο από τα ζώα, αλλά και από τη δική μας ζωτική διάσταση.
Σε γόνιμο διάλογο με το Το Ανοιχτό του Τζιόρτζιο Αγκάμπεν, το έργο εντάσσει τη συζήτηση για τη ζωότητα σε ένα ευρύτερο φιλοσοφικό πλαίσιο, συμβάλλοντας ουσιαστικά στον σύγχρονο προβληματισμό γύρω από τα όρια ανθρώπου και ζώου.